Κολπίτιδα : Ποια είναι τα συμπτώματα και ποια η θεραπεία

Η κολπίτιδα είναι μια φλεγμονή του κόλπου. Συνήθως οφείλεται σε βακτηριακή ή μυκητιασική λοίμωξη. Τα πιθανά συμπτώματα περιλαμβάνουν εκκρίσεις, κνησμό και ενδεχομένως πόνο. Τα αντιβιοτικά ή αντιμυκητιασικά φάρμακα μπορούν συχνά να θεραπεύσουν την κολπίτιδα.

Πρόκειται για μια συχνή πάθηση και οι περισσότερες γυναίκες θα την εμφανίσουν τουλάχιστον μία φορά κάποια στιγμή στη ζωή τους.

Ο κόλπος είναι ο μυϊκός σωλήνας που εκτείνεται από τον τράχηλο της μήτρας προς το εξωτερικό του σώματος και επενδύεται από μια βλεννώδη μεμβράνη. Έχει μέσο μήκος περίπου 15 εως 17 εκατοστά.

Το μόνο μέρος του κόλπου που είναι συνήθως ορατό από έξω είναι το κολπικό άνοιγμα.

Συμπτώματα

Τα πιο συνηθισμένα συμπτώματα της κολπίτιδας περιλαμβάνουν:

• ερεθισμό της περιοχής των γεννητικών οργάνων
• εκκρίσεις που μπορεί να είναι λευκές, γκρίζες, υδαρείς ή αφρώδεις
• φλεγμονή, που οδηγεί σε ερυθρότητα και οίδημα των μεγάλων και μικρών χειλέων και της περινεϊκής περιοχής, κυρίως λόγω περίσσειας ανοσοποιητικών κυττάρων
• δυσουρία, δηλαδή πόνος ή δυσφορία κατά την ούρηση
• επώδυνη σεξουαλική επαφή, γνωστή ως δυσπαρευνία
• δυσάρεστη ή ιχθυώδης οσμή του κόλπου
• φαγούρα στον κόλπο

Αιτίες

Η λοίμωξη είναι η πιο κοινή αιτία της κολπίτιδας, συμπεριλαμβανομένης της καντιντίασης, της βακτηριακής κολπίτιδας και της τριχομονάδας. Μετά την εφηβεία, η λοιμώδης κολπίτιδα αντιπροσωπεύει το 90% των περιπτώσεων.

Λιγότερο συχνά, η κολπίτιδα μπορεί επίσης να προκληθεί από γονόρροια, χλαμύδια, μυκόπλασμα, έρπητα, καμπυλοβακτηρίδιο, ορισμένα παράσιτα και κακή υγιεινή.

Η κολπίτιδα μπορεί να εμφανιστεί πριν από την εφηβεία, αλλά μπορεί να εμπλέκονται διαφορετικοί τύποι βακτηρίων. Πριν από την εφηβεία, ο Streptococcus spp είναι πιο πιθανή αιτία, μερικές φορές επειδή οι ακατάλληλες πρακτικές υγιεινής εξαπλώνουν τα βακτήρια από την περιοχή του πρωκτού στα γεννητικά όργανα.

Η εγγύτητα του κόλπου με τον πρωκτό, η έλλειψη οιστρογόνων, η έλλειψη ηβικών τριχών και η έλλειψη χείλους λιπώδους μαξιλαριού μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο αιδοιοκολπίτιδας πριν από την εφηβεία. Η αιδοιοκολπίτιδα είναι μια φλεγμονή του κόλπου και του αιδοίου. Μπορεί να επηρεάσει γυναίκες όλων των ηλικιών.

Μετά την εφηβεία, η λοίμωξη οφείλεται συχνότερα στην Gardnerella.

Μερικές φορές, η κολπίτιδα μπορεί να προέρχεται από αλλεργική αντίδραση, για παράδειγμα, σε προφυλακτικά, σπερματοκτόνα, ορισμένα σαπούνια και αρώματα, ντουσιέρες, τοπικά φάρμακα, λιπαντικά, ακόμη και σπέρμα.

Ο ερεθισμός από ένα ταμπόν μπορεί επίσης να προκαλέσει κολπίτιδα σε ορισμένες γυναίκες.

Οι παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο κολπίτιδας περιλαμβάνουν:

• εγκυμοσύνη
• οι πλύσεις και η χρήση κολπικών προϊόντων, όπως σπρέι, σπερματοκτόνα και συσκευές αντισύλληψης
• η χρήση αντιβιοτικών
• η χρήση στενών παντελονιών ή υγρών εσωρούχων
• χαμηλά επίπεδα οιστρογόνων κατά την εμμηνόπαυση

Οι γυναίκες με διαβήτη είναι ιδιαίτερα επιρρεπείς στην κολπίτιδα..

Μετάδοση

Η σεξουαλική επαφή είναι ο πιο κοινός τρόπος μετάδοσης της κολπίτιδας, αλλά δεν είναι ο μόνος.

Ορισμένοι ειδικοί πιστεύουν ότι η ύπαρξη πολλαπλών σεξουαλικών συντρόφων μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο βακτηριακής κολπίτιδας, η οποία είναι ένας ιδιαίτερος τύπος κολπίτιδας. Η ύπαρξη ενός θηλυκού σεξουαλικού συντρόφου θα μπορούσε επίσης να αυξήσει τον κίνδυνο εμφάνισης βακτηριακής κολπίτιδας κατά 60%.

Οι γιατροί αποκαλούν μερικές φορές τις μολύνσεις από μύκητες και τις βακτηριακές λοιμώξεις σεξουαλικά σχετιζόμενες λοιμώξεις.

Τα άτομα που είναι σεξουαλικά ενεργά τείνουν να τις προσβάλλονται συχνότερα. Ωστόσο, οι λοιμώξεις δεν μεταδίδονται απαραίτητα από τον έναν σύντροφο στον άλλο κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής επαφής.

Τύποι

Υπάρχουν διάφοροι τύποι κολπίτιδας, ανάλογα με την αιτία.

Οι πιο συνηθισμένοι είναι οι εξής:

• Ατροφική κολπίτιδα: Το ενδοθήλιο ή η επένδυση του κόλπου λεπταίνει όταν μειώνονται τα επίπεδα οιστρογόνων κατά την εμμηνόπαυση, καθιστώντας το πιο επιρρεπές σε ερεθισμούς και φλεγμονές.
• Βακτηριακή κολπίτιδα: Αυτό προκύπτει από την υπερανάπτυξη των φυσιολογικών βακτηρίων στον κόλπο. Οι ασθενείς έχουν συνήθως χαμηλά επίπεδα ενός φυσιολογικού κολπικού βακτηρίου που ονομάζεται γαλακτοβάκιλλος.
• Trichomonas vaginalis: Μερικές φορές αναφέρεται ως trich, προκαλείται από ένα σεξουαλικά μεταδιδόμενο, μονοκύτταρο πρωτόζωο παράσιτο, το Trichomonas vaginalis. Μπορεί να μολύνει άλλα μέρη του ουρογεννητικού συστήματος, συμπεριλαμβανομένης της ουρήθρας, όπου τα ούρα εγκαταλείπουν το σώμα.
• Candida albicans: Ένας μύκητας που προκαλεί μυκητιασική λοίμωξη. Η Candida υπάρχει σε μικρές ποσότητες στο έντερο και κανονικά διατηρείται υπό έλεγχο από τα φυσιολογικά βακτήρια του εντέρου.

Διάγνωση

Ο γιατρός θα πραγματοποιήσει μια φυσική εξέταση και θα ρωτήσει για το ιατρικό ιστορικό, ιδίως όσον αφορά τυχόν προηγούμενες σεξουαλικά μεταδιδόμενες λοιμώξεις.

Μπορεί να πραγματοποιήσει πυελική εξέταση για να ελέγξει το εσωτερικό του κόλπου για φλεγμονή και υπερβολικές εκκρίσεις. Μερικές φορές λαμβάνεται δείγμα εκκρίματος σε μια προσπάθεια να προσδιοριστεί η αιτία της φλεγμονής.

Η αιτία της κολπίτιδας μπορεί να διαγνωστεί με τον έλεγχο της εμφάνισης του κολπικού υγρού, των επιπέδων του κολπικού pH, της παρουσίας πτητικών αμινών (το αέριο που προκαλεί άσχημη οσμή) και τη μικροσκοπική ανίχνευση συγκεκριμένων κυττάρων.

Θεραπεία

Η θεραπεία εξαρτάται από την αιτία. Μπορεί να περιλαμβάνει τοπικά στεροειδή χαμηλής ισχύος, που εφαρμόζονται στο δέρμα, τοπικά ή από του στόματος αντιβιοτικά, αντιμυκητιασικά ή αντιβακτηριακές κρέμες.

Η βακτηριακή κολπίτιδα (BV) αντιμετωπίζεται συνήθως με αντιβιοτικά, όπως η μετρονιδαζόλη (Flagyl), ή η κλινδαμυκίνη.

Τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία μιας μυκητιασικής λοίμωξης περιλαμβάνουν τη βουτοκοναζόλη και την κλοτριμαζόλη.

Άλλες επιλογές περιλαμβάνουν:

• Κρέμα κορτιζόνης για την αντιμετώπιση σοβαρού ερεθισμού.
• Αντιισταμινικά, εάν η φλεγμονή φαίνεται να προέρχεται από αλλεργική αντίδραση.
• Τοπική κρέμα οιστρογόνων, εάν η κολπίτιδα οφείλεται σε χαμηλά επίπεδα οιστρογόνων.

Εάν μια γυναίκα είναι έγκυος, θα πρέπει να βεβαιωθεί ότι ο γιατρός της το γνωρίζει, επειδή η κολπίτιδα μπορεί να επηρεάσει το έμβρυο και επειδή ορισμένες θεραπευτικές επιλογές μπορεί να μην είναι κατάλληλες.

Πρόληψη

Οι ακόλουθες βέλτιστες πρακτικές μπορούν να βοηθήσουν στην πρόληψη της κολπίτιδας:

• έχοντας καλή γενική υγιεινή
• χρήση ήπιων σαπουνιών χωρίς ερεθιστικά ή αρώματα
• να φοράτε βαμβακερά εσώρουχα
• η αποφυγή των πλύσεων και των ερεθιστικών παραγόντων, όπως αυτοί που υπάρχουν σε σπρέι υγιεινής, σαπούνια και άλλα γυναικεία προϊόντα
• σκούπισμα από μπροστά προς τα πίσω για να αποφεύγεται η εξάπλωση βακτηρίων από τον πρωκτό στον κόλπο
• να φοράτε φαρδιά ρούχα
• να κάνετε σεξ με προφυλακτικό
• χρήση αντιβιοτικών μόνο όταν είναι απαραίτητο

Συμπέρασμα

Είναι σύνηθες για τις περισσότερες γυναίκες να έχουν κολπίτιδα τουλάχιστον μία φορά στη ζωή τους και σπάνια είναι επικίνδυνη.

Η ολοκλήρωση μιας σειράς αντιβιοτικών που συνταγογραφούνται από το γιατρό θα απομακρύνει συνήθως τυχόν λοιμώξεις και θα απαλύνει τη σχετική φλεγμονή.

Η αποχή από το σεξ και η αποφυγή κολπικών προϊόντων που περιέχουν πιθανά ερεθιστικά για αρκετές ημέρες μετά τη διάγνωση μπορεί επίσης να επιταχύνει την ανάρρωση.